صد و سی - مترجــم دردها
X
تبلیغات
رایتل
یکشنبه 23 مهر 1391 @ 13:44

صد و سی

یک:


در نظر داشتم چند صباحی در خبر رسانی های ِ وابسته ی ِ به حکومت نظیر تابناک،فارس نیوز،رجانیوز و... حضور یابم و در بحث ها شرکت کنم،بدین نیت که در آنجا بازدید ها بسیار بیشتر است و تاثیر گذاری هم به همین سیاق.زمان ِ نوشتن نظرات مراقب بودم که تیزی ِ کلام خواننده ی ِ زودرنج را نــَــرَماند و عــِنان قلم نیز از کف نرود.سیر ملایمی را بی توهین از سر گذراند و در ذهن مخاطب موافق و یا مخالف نشست کند،به همین جهت نوشتن اش زمان می برد و گاه حتی به نیم ساعت برای هر پــُست به درازا می کشید.القصه حاصل کوششی چنین،چنان نشد که می پنداشتم و تنها در یک یا دو مورد نظرم ثبت شد و باقی نظراتم برای خوانده شدن صلاح دیده نشد ! در حالی که در جای جای متن هاشان دیده ام که حتی بسیاری از نظرات تند تر - اما بی محتوا و منطق را - ثبت می کنند.نوعی زیرکی و نیرنگ کاری:"ببینید ما چه مخالفان بی منطقی داریم"،اینکه نظرات سانسور شود مطابق سیاست های جمهوری اسلامی بود و این گونه دست چین کردن لابد دست پرورده ولایی گری


دو:


روی هم رفته بخش نظرات معمولا ً از خود پست ها برای من جذاب ترند،کمتر در وبلاگ دوستان و بیشتر در وبلاگ های مباحثه خیز و سایت های خبری.چیزی که در نظرم جالب است حضور پـــُـر حجم کسانی ست که مخالف خوانده می شوند.دست کم همین سایت های نیم بند خبری هم دستشان آمده که حساب کردن روی مخاطبان کم تعداد و قالب گیری شده ی ِ مورد نظرشان چندان نمی شود حساب کرد وگرنه چراغ خانه خاموش می شود.نمی دانم چنانچه بگذارند خبرگزاری های درست درمان پا بگیرند دیگر کسی نیم نگاهی به خبرگزاری های فوق الذکر خواهد انداخت یا خیر.


سه:


اما جالب ترین چیزی که نظرم را جلب می کند،حضور همه جانبه خبر نگاران و دست اندرکاران چنین خبرگزاری هایی در صحنه ست.در کشور های توسعه یافته شبکه های ِ خبری سعی می کنند نوعی بی طرفی ظاهری را دست کم نشان بدهند.چیزی به نام بی طرفی وجود خارجی ندارد و معمولا ً بنا به مقتضیات ذهنی خبرنگاران بر روی خبرهای خاصی مانور می شود،به همین جهت آگاهانه خبر هایی را در برنامه می گنجانند که تاثیر خبر هایی که ناخواسته انتخاب شده ست خنثی شود.


زمانی در کشور های بلوک شرق و کمونیستی،اخبار تنها، وقایع ِ خوش داخلی را پوشش می داد و فلاکت های نظام های سرمایه داری،حاصل می شد ممالک گل و بلبل کمونیستی و فلاکت سرمایه داری.کشورهای نظیر کره شمالی حتی قدمی پیش تر رفتند،خبر جعل کردند و از آن به طور گسترده سو استفاده کردند.


اینجا اما گویا حتی گامی به پیش تر هم می توانند بروند،خبری که اُس و اساس آن محل مناقشه ست،از منبع دست چندم می گیرند،با شدت و حدت آن را بیان می کنند و زمانی که با آن مخالفت می شود در جهت دفاع وارد گود می شوند.برای نمونه به دفاعیه های تابناک در این خبر دقت کنید!


قدرت ِ خدا! دهان ِ آدم از این نبوغ باز می ماند !